Το γκολ που έκρινε την αξιοπιστία του Πρωταθλήματος

(και έστειλε στον κουβά χιλιάδες… υποψιασμένους)

«Ο ισχυρογνώμων ηλίθιος είναι ανίκητος, αφού όσες φορές και να διαψευστεί, ποτέ δεν θα παραδεχτεί το λάθος του…»

Στην Ελλάδα το κυρίαρχο άθλημα δεν είναι ούτε το μπάσκετ, ούτε το ποδόσφαιρο ούτε το πόλο… Στην χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα το εθνικό μας σπορ είναι η παραφιλολογία! Ή όπως πολύ εύστοχα το έχει διατυπώσει ο κ. Αυγολέμονος σε ετούτα τα άγια χώματα που γεννήθηκε η λογική, η φιλοσοφία και η διαλεκτική, τώρα επικρατεί το «να ΄χαμε να λέγαμε και να ΄χαμε να πούμε…». Όλοι έχουν μια άποψη (τόσο… βαρύνουσα και σημαντική όπως είχε δηλώσει ο Άντονι Κουίν), μια υποψία, έναν γνωστό με inside information, όλοι έχουν ακούσει κάτι. Στην πραγματικότητα όμως είναι «τυφλοί τα τ’ ώτα τον τε νουν τα τ’ όμματα» και δεν αντιλαμβάνονται την πλάνη τους, καθώς ο ισχυρογνώμων ηλίθιος είναι ανίκητος, αφού όσες φορές και να διαψευστεί, ποτέ δεν θα παραδεχτεί το λάθος του.

֬Άσσος από μπετόν αρμέ!

Όπως εξαπλώθηκε και ισχυροποιήθηκε λοιπόν στα πλατιά στρώματα της luben νεοελληνικής κοινωνίας ο φόβος και οι φήμες για τους δήθεν κινδύνους από τα εμβόλια κατά του κορωνοϊού, έτσι έχει επικρατήσει και η φήμη πως ο φετινός Άρης είναι «παράρτημα» του Ολυμπιακού και ότι υπάρχουν εν κρυπτώ δοσοληψίες μεταξύ των δύο σωματείων εντός και εκτός γηπέδων. Παρόλο που ο Ολυμπιακός έχει κερδίσει τον Άρη δύο φορές φέτος (Κανονική περίοδο και play off) και τον έχει αποκλείσει με οδυνηρό τρόπο από το Κύπελλο με το δαιμόνιο τέχνασμα του Μπουχαλάκη στα τελευταία λεπτά, η παραφιλολογία παραμένει: Ο Ολυμπιακός κάνει πλάτες στον Άρη! Έτσι στο τελευταίο παιχνίδι των δύο ομάδων στο Χαριλάου για τους «γνώστες» του παιχνιδιού και τους ξυπνιτζήδες του στοιχήματος δεν υπήρχε κανένα άλλο αποτέλεσμα παρά μόνο νίκη του Άρη. «Άσσος βαρβάτος, άσσος κολώνα, άσσος με απόδοση 2,40 ΑΧΑΣΤΟΣ και άσπαστος, νίκη κιτρίνων σιγουράκι, ο γαύρος θα δώσει το ματς στα φιλαράκια του από την Θεσσαλονίκη, οι παίκτες του Μαρτίνς ήρθαν για καφέ στον Λευκό Πύργο» και πολλές άλλες τέτοιου είδους… σοβαρές και έγκυρες εκτιμήσεις. Την ίδια ώρα είχε βουίξει η συμπρωτεύουσα και τα παραθλητικά πηγαδάκια για την ενδεκάδα που κατέβασε ο Πορτογάλος τεχνικός. Όλοι οι αναπληρωματικοί και οι πιτσιρικάδες μέσα και οι βασικοί στον πάγκο. Αυτά σε συνδυασμό με το γεγονός πως ο Ολυμπιακός ως εστεμμένος πρωταθλητής δεν είχε κανένα βαθμολογικό κίνητρο και πως ανέβηκε αυθημερόν με το πρωϊνό αεροπλάνο στην Θεσσαλονίκη για το «φιλικό» επιβεβαίωσαν τις υποψίες των γκουρού: Άσσος μπετόν αρμέ, πιο στημένη νίκη για Άρη πεθαίνεις… Κι όντως μετά κάποιοι (στοιχηματικά) πέθαναν!

֬Και ο Άρης επικράνθη…Ο αγώνας ξεκινάει και παρόλο που ο Ολυμπιακός με τα πιτσιρίκια και τους αναπληρωματικούς δείχνει κινητικός και ευδιάθετος, οι «πληροφορίες» των επαϊόντων επιβεβαιώνονται. Στο 16΄ ο Μάνος σκοράρει εύκολα για τον Άρη και ο άσσος γλυκοχαράζει. Χαρές και πανηγύρια στους στοιχηματζήδες που έπιασαν ακόμα ένα στημένο. Τα άλλα τα κορόιδα που δεν έπαιξαν τον άσσο δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν; Το ματς προχωράει αμφίρροπο, δεύτερο γκολ για τον Άρη δεν έρχεται, ο Μαρτίνς ρίχνει στον αγωνιστικό χώρο Χασάν, Φορτούνη και Ελ Αραμπί, αλλά οι «γνώστες» δεν κλονίζονται. «Έλα μωρέ στημένο είναι, θέατρο παίζουν και καλά πως δεν είναι αδιάφοροι, το έχουν ήδη δώσει στον Άρη» και άλλες τέτοιες ομορφιές. Και έτσι φτάνουμε στο 82΄ όπου ο Φορτούνης μοιράζει, ο Ραντζέλοβιτς σεντράρει, ο Χασάν σερβίρει και ο Κώστας Φορτούνης με μαεστρία σκοράρει και ισοφαρίζει σε 1-1. Και αυτό το γκολ ήταν το πιο κρίσιμο γκολ του Ολυμπιακού στο φετινό πρωτάθλημα, γιατί έκρινε την αξιοπιστία της διοργάνωσης και απέδειξε σε όλους -εχθρούς και φίλους- πως ο πρωτοπόρος δεν χαρίζεται σε κανέναν. Μπορεί απλά να ήταν ένας εκτός έδρας αδιάφορος βαθμός, ήταν όμως πολλαπλά σημαντικός για το πρεστίζ του Πρωταθλητή που για ακόμα μια φορά έκλεισε τα στόματα αυτών που βλέπουν παρασκήνιο εκεί που πραγματικά δεν υπάρχει. Και έτσι με μια ακόμα «Ανάσταση» του Φορτούνη ο Άρης (και όχι ο Άδης…) επικράνθη!

Bonus track: Το χαμένο πέναλτι – εγκεφαλικό

Και ενώ χιλιάδες φίλοι της παραφιλολογίας και του στοιχήματος είχαν μείνει παγοκολώνες από το γκολ του Φορτούνη, η κακιά τους τύχη θέλησε για ακόμα μια φορά να τους εμπαίξει και να τους ρίξει ένα ηχηρό χαστούκι. Στο 89΄ο Τιάγκο Σίλβα ανατρέπει τον Γκαρσία και ο Άρης κερδίζει πέναλτι! «Ε, είπα και εγώ… Ωραίο το θεατράκι του Ολυμπιακού. Και καλά ισοφαρίζει, αλλά χάνει στο τέλος με πέναλτι-δώρο. Στημένο από το πρώτο λεπτό λέμε…» και άλλες τέτοιες ομορφιές εκστομίστηκαν από καφενεία και προποτζήδικα από όλους αυτούς που ήξεραν και πόνταραν από την πρώτη στιγμή στην στημένη νίκη του Άρη. Ο Μπρούνο Γκάμα αναλαμβάνει την εκτέλεση, ο Άρης έτσι κι αλλιώς δεν έχει αστοχήσει σε πέναλτι καθ΄ όλη την αγωνιστική περίοδο, παίρνει φόρα, σουτάρει δυνατά και συρτά στην γωνία και… ΑΟΥΤ! Το ηχηρό μπαμ της μπάλας στις διαφημιστικές πινακίδες ήταν σαν ξεγυρισμένη σφαλιάρα στους σβέρκους όλων των άσβερκων ειδημόνων των… μυστικών της Super League. Το βασανιστήριο όμως όλων αυτών που έπαιξαν τα σπίτια τους στον άσσο (και έμειναν στον άσσο) δεν τελείωσε εκεί. Το κινέζικο μαρτύριο συνεχίστηκε στην επόμενη φάση όπου ο ίδιος παίκτης που έχασε πριν το πέναλτι στην εκπνοή του αγώνα σουτάρει από την μικρή περιοχή και η μπάλα πάει δοκάρι! Το πικρό ποτήρι της χασούρας το ήπιαν όλο σταγόνα – σταγόνα μέχρι το τελευταίο σφύριγμα, καθώς ο πολυδιαφημισμένος και πολυθρύλητος άσσος δεν ήρθε ποτέ! Μόνο στα όνειρα τον είδαν τον άσσο και στα σκισμένα τους δελτία που πετάχθηκαν αυθωρεί και παραχρήμα στον κουβά. Πιστεύετε λοιπόν ότι όλοι αυτοί μετά από αυτό το πανηγυρικό στραπάτσο συνετίστηκαν; Φυσικά και όχι! Περιμένουν το επόμενο «στημένο» που θα τους σφυρίξει ο προπατζής, ο περιπτεράς, το ball boy της γειτονιάς και εκεί θα ξαναπαίξουν το σπίτι τους με την προσμονή να ρεφάρουν. Μυαλό όμως δεν θα βάλουν ποτέ!

Θεόδωρος – Νεκτάριος Ζούμπος

Κουφοντίνας – Ρουπακιάς 11-1

Χρειάζονται εξήγηση τα αυτονόητα; 

Λέτε να ακούσουμε και το… «Λευτεριά στον Λιγδάδη!»

Ο σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να προκαλέσει τους αναγνώστες να το διαβάσουν και φυσικά να μην προλάβουν να κρίνουν από τον παραπλανητικό τίτλο που λειτουργεί ως click bait και αποδεικνύει δυστυχώς περίτρανα πως η συντριπτική πλειοψηφία των περιηγητών του Διαδικτύου μένει στις επικεφαλίδες και τις εντυπώσεις. Κανείς ή για να είμαι ακριβοδίκαιος ελάχιστοι μπαίνουν στην ουσία μιας υπόθεσης και δεν την αντιμετωπίζουν επιφανειακά και πρόσκαιρα όπως κάνουν συστηματικά τα «έγκυρα» και «έγκριτα» Μέσα Μαζικής… Ενημέρωσης (;) της χώρας.

Λευτεριά στον Λιγδάδη, λοιπόν, μήπως και κάποιες συνειδήσεις ξυπνήσουν και σταματήσουν να κρύβονται πίσω από το παραπέτασμα της απέραντης υποκρισίας. Με το να χώνει η παραπαίουσα, ασύνδετη και σαπισμένη Ελληνική κοινωνία βαθιά το κεφάλι της συνέχεια στην άμμο, δεν σημαίνει ότι η φωτιά που έχει ανάψει γύρω μας θα σβήσει!

Το μείζον ζήτημα της υπόθεσης Δημήτρη Λιγνάδη, αυτού του σκουπιδιού που δεν έχει δικαίωμα να αναπνέει, αυτού του διάσημου, «ευυπόληπτου» και καταξιωμένου θεατράνθρωπου που όλοι έσκυβαν να του φιλήσουν το… χέρι δεν είναι η παιδ…αριστεία, ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!

Μιλάω για μια ατέλειωτη κοινωνική υποκρισία που νομίζει ότι πίσω από το δάχτυλο ενός χεριού μπορούν να κρυφτούν όλες οι πομπές της. Ρωτάω λοιπόν:

*Γιατί είναι απεχθές το «Λευτεριά στον Λιγνάδη», αλλά είναι ως ένα σημείο αποδεκτό το «Λευτεριά στον Κουφοντίνα», του κατά συρροή ψυχανώμαλου δολοφόνου; Ενός αδίστακτου ανθρώπου που αφαιρούσε ανθρώπινες ζωές βάσει της ψευτοϊδεολογίας του, αλλά τώρα ζητά… Δικαιοσύνη. Ενός «κοινωνικού αγωνιστή» που έχει προστρέξει σχεδόν όλος ο ΣΥΡΙΖΑ προς υπεράσπισή του.
*Γιατί είναι σιχαμένος ο Κούγιας τώρα, ο υπερασπιστής του Κορκονέα, αλλά ήταν κοινωνικό πρότυπο όταν ήταν συνήγορος της Οικογένειας Τοπαλούδη; Τότε ήταν καλός ο Αλέξης; Τώρα είναι εμετικός; Τίποτα από όλα αυτά, απλά είναι δικηγόρος ο άνθρωπος και παθιάζεται κάθε φορά με την υπόθεση που αναλαμβάνει.
*Γιατί κάποιοι επιλέγουν να μιλήσουν τώρα (ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ), οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ήξεραν εδώ και δεκαετίες (βλέπε Π. Αναστασοπούλου & Κ. Γρηγοριάδη), αλλά σιωπούσαν; Ειλικρινά πόσα παιδάκια έπρεπε ακόμα να βιάσει ο Λιγνάδης για να βγουν κάποιοι να καταγγείλουν; Ξέρουν το άρθρο του Ποινικού Κώδικα (232) για την παρασιώπηση εγκλήματος; Τι νομίζουν ότι κάνουν τώρα, λέγοντας ότι ήξεραν, αλλά δεν μιλούσαν;

Το ίδιο συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες με το «γουρούνι της πολιτικής, τον καθηγητή Νομικής του ΑΠΘ» που όλοι φωτογραφίζουν ως τον Βαγγέλη Βενιζέλο όπως ο Φ. Κρανιδιώτης, αλλά κανείς δεν μιλάει με στοιχεία και ντοκουμέντα. Πάλι κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο…
*Πότε θα σταματήσει αυτή η υποκρισία με το να πέφτουν συνέχεια τα κανάλια και οι έκπληκτοι δημοσιογραφίσκοι από τα σύννεφα, όταν ακούν για πιάτσες ανηλίκων, για trafficking, για παιδεραστία και κυκλώματα; Σοβαρά τώρα; Δεν ξέρετε τι γίνεται στην πλατεία Κουμουνδούρου, δεν ξέρετε πού πουλιούνται τα ναρκωτικά στην Ομόνοια, πού συχνάζουν οι κωλομπαράδες και πως τα παιδιά των παράνομων μεταναστών και δη τα ασυνόδευτα είναι βορά στα νύχια των ανώμαλων; Αγνοείτε ότι όταν στοιβάζαν ανθρώπινες ψυχές στην πλατεία Βικτωρίας οι ανώμαλοι όλης της Αθήνας πήγαιναν εκεί για εκτόνωση με 5 ευρώ; Σενάρια επιστημονικής φαντασίας, ε…
Τέλος, μέσα στην απέραντη υποκρισία σας, γιατί δεν ομολογείτε πως η ενδεδειγμένη ποινή για τον Λιγδάδη και τους ομοίους του, αφού φυσικά καταδικαστούν αμετάκλητα με ντοκουμέντα, είναι η επαναφορά της θανατικής ποινής. Πώς μπορεί να σωφρονιστεί ένας άρρωστος άνθρωπος και μάλιστα μέσα στην φυλακή; Θα έπρεπε ο ίδιος να επιλέξει από νωρίς να ευνουχιστεί, πριν διαπράξει εγκλήματα. Τώρα είναι αργά… Αλλά κάτι τέτοια είναι «φασιστικά», ε; Φάτε λοιπόν παιδεραστία!
Τώρα δυστυχώς είναι πολύ αργά για δάκρυα πάνω από τις χαμένες ψυχές των παιδιών, την αθωότητα των οποίων στέρησε για πάντα ο Λιγνάδης. «Λευτεριά στον Λιγνάδη» λοιπόν, μήπως και αντικρύζοντας κατάματα την δυσωδία και την ασχήμια αυτής της κοινωνίας που βρωμά από το κεφάλι αποφασίσουν κάποιοι να την αλλάξουν ριζικά και συθέμελα!

Τον πού… τον Μητσοτάκη!

παιχτούρα….

Μεγάλος παιχταράς ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Παίζει μεγάλη μπάλα! Από τότε που του γεννήθηκε η φιλοδοξία να διεκδικήσει την αρχηγία της ΝΔ, υποσκέλισε τον Μεϊμαράκη, διέλυσε τον Τσίπρα, περιόρισε τον Ερντογάν και νίκησε τον κορωνοϊό…

Την ίδια ώρα που σώζει ζωές, ανυψώνει την καταβαραθρωμένη Εθνική οικονομία, δημιουργώντας εκατοντάδες χιλιάδες νέους άνεργους, κλείνοντας ήδη χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και οδηγώντας με ασφάλεια τον νεόπτωχο Ελληνικό Λαό στην ξενιτιά, την πείνα και την εξαθλίωση.

Ευτυχώς τουλάχιστον που τα ΜΜΕ ευημερούν, αποκομίζοντας παχυλά κρατικά κονδύλια για να συνεχίζουν να ψέλνουν εγκώμια στην «καλύτερη κυβέρνηση που είδε αυτός ο τόπος».

Μεγάλος παιχταράς ο Μητσοτάκης, ένα «Φάντομ» της πολιτικής που θα εξυμνούσε και ο Γιάννης Διακογιάννης. Θυμηθείτε πώς ο κορυφαίος Έλληνας αθλητικογράφος περιέγραψε την ιστορική απόκρουση του Σαργκάνη μέσα στην Δανία το 1980 στο φαρμακερό σουτ του Σίμονσεν. (Δείτε στο βίντεο στο 4.40)

Τότε σύσσωμη η Ελλάδα με ένα στόμα μια φωνή επικρότησε τον παιχταρά τον Σαργκάνη. Το ίδιο κάνει και σήμερα ομόθυμα ο Ελληνικός Λαός, κραυγάζοντας: Τι έκανες πάλι ωρέ πούστη Μητσοτάκη;

Εμβόλιο κορωνοϊού: Το… Mahna Mahna εξ ουρανού!

Ο Statler & Waldorf σχολιάζουν το εμβόλιο!
Statler & Waldorf

Όσο η… καταντίνα έχει αρχίσει να εξουθενώνει τους «ελεύθερους πολιορκημένους» πολίτες και να γονατίζει την οικιακή και εθνική οικονομία, η συζήτηση για τον «Μεσσία», το μάννα εξ ουρανού, το εμβόλιο που θα μας σώσει φουντώνει.

Ήδη ο William Shakespeare (!) και ακόμα μία 90χρονη γηραλέα Βρετανίδα δέχτηκαν το εμβόλιο της Pfizer και αναμένουν αν θα έχουν επιπτώσεις ή θα πάει καλά. Εξάλλου τον William Shakespeare ποσώς τον ενδιαφέρει, αφού το moto της ζωής του έτσι κι αλλιώς είναι: To be or not to be!

Από την ίδια οπτική γωνία νομίζω ότι πρέπει να το δούμε και οι υπόλοιποι και να αφήσουμε κατά μέρος τους διαξιφισμούς για το πόσο γρήγορα εξελίχθηκε το εμβόλιο, τι παρενέργειες θα έχει, πόσο θα επηρεάσει το DNA μας, αν θα εμπεριέχει τσιπάκι (!) και λοιπές ιστορίες για αγρίους.

Για να καθησυχάσω τους δισταγμούς και τις φοβίες των ultras εσχατολόγων, εμπνεόμενων από την Αποκάλυψη, να τους ενημερώσω πως το διαβόητο τσιπάκι με το «666» δεν θα εισέλθει με τέχνασμα ή πλάνη στο σώμα όλων όσοι προσκυνήσουν τον Αντίχριστο, αλλά θα είναι ξεκάθαρη η απόφασή τους να τον ακολουθήσουν. Ακόμα κι έτσι λοιπόν μην το περιμένετε μέσα στο εμβόλιο της Moderna, της Pfizer και της Astra Zeneca, γιατί δεν θα… στρέχει.

Την ώρα, λοιπόν, που όλα δείχνουν να καταρρέουν γύρω μας από την παρατεταμένη καραντίνα η απάντηση στην εύλογη ή αφελή τελικά ερώτηση να κάνουμε το εμβόλιο ή όχι, η απάντηση είναι απλή: Just do it! 

Εδώ που φτάσαμε, τι έχουμε να χάσουμε; Γιατί έτσι κι αλλιώς αν είναι να κολλήσεις Covid-19 και να τον ξεπεράσεις, γιατί να μην έχεις κάνει το εμβόλιο πριν και να τον ξεπετάξεις ακόμα πιο γρήγορα και ανώδυνα;

Τόσα εμβόλια έχει κάνει η ανθρωπότητα και το μόνο… κακό που έπαθε ήταν να εξαφανίσει κάποιες αρρώστιες. Να μην τρελαθούμε κιόλας!

Όπως θα έλεγαν λοιπόν και οι μορφές του «Muppet Show», Statler and Waldorf, αναφορικά με το μάννα εξ ουρανού, το εμβόλιο: 
– The question is what is a «mahna mahna»

– The question is WHO CARES?

Arigato Smaragda!

1 εκατομμύριο γιεν

Το νέο τηλεπαιχνίδι του Mega TV «1 εκατομμύριο γιεν» με την συμπαθέστατη Σμαράγδα Καρύδη είναι διασκεδαστικό για να το βλέπεις, αλλά αγωνιώδες, όταν συμμετέχεις.

Μπορεί να φαίνεται εύκολο με απλές ερωτήσεις και την δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε 4 απαντήσεις, αλλά το χρονικό περιθώριο των 5 δευτερολέπτων το κάνει πραγματικά συναρπαστικό.

Το ξεκίνημα μου ήταν νωθρό και άδοξο, καθώς την πρώτη αγωνιστική ημέρα έχασα… από τα αποδυτήρια. Με αυτογκόλ στην πρώτη μόλις ερώτηση του παιχνιδιού και την πιο γρήγορη λάθος απάντηση δεν μπόρεσα να αποτινάξω το -16.000 γιεν ούτε με τις επόμενες 4 σωστές απαντήσεις. Το πάθημα όμως έγινε μάθημα…

Την επόμενη ημέρα ήμουν πιο προσεκτικός και με κάποιες σωστές και συνάμα γρήγορες απαντήσεις κατάφερα να μείνω ζωντανός μέχρι τον τρίτο γύρο. Ούτε αυτό όμως ήταν αρκετό για την νίκη. Πέρα από την ικανότητα, την γνώση και την ψυχραιμία χρειάζεται και τύχη, η οποία τελικά μου χαμογέλασε την τρίτη αγωνιστική ημέρα.


Η τρίτη αγωνιστική ημέρα ήταν τελικά και η φαρμακερή, καθώς κατάφερα να φτάσω μέχρι τον τελικό και να νικήσω. Απέναντί μου είχα ένα ικανότατο αντίπαλο, τον Γρηγόρη, έναν γνήσιο winner τηλεπαιχνιδά.

Σημείωση: Οι τηλεπαιχνιδάδες είναι μια συγκεκριμένη «φυλή» παικτών (τους οποίους υπολογίζω γύρω στα 200 – 300 άτομα σε όλη την Αθήνα) που δεν συμμετέχουν σε ένα μόνο τηλεπαιχνίδι, αλλά είναι γυρολόγοι και παίζουν σε 1 με 2 τηλεπαιχνίδια κάθε χρόνο. Ο γνήσιος τηλεπαιχνιδάς δεν παίζει σε ένα μόνο παιχνίδι και ένας από αυτούς είμαι κι εγώ!

Απέναντι στον Γρηγόρη λοιπόν, έναν πολύ δυνατό αντίπαλο κατάφερα να διατηρήσω την νίκη με ψυχραιμία, τύχη και ολίγον τακτική, καθώς στις τελευταίες ερωτήσεις δεν ρίσκαρα να ήμουν ο πιο γρήγορος, αλλά να απαντήσω σωστά και να διατηρήσω το προβάδισμα. Και τελικά τα κατάφερα! Τι αποκόμισα λοιπόν από το «1 εκατομμύριο γιεν» πέρα από το χαμόγελο της Σμαράγδας και μια διασκεδαστική ανταγωνιστική εμπειρία; 342.000 γιεν!

Arigato Smaragda

Στους λοβοτομημένους βασιλεύουν οι τυφλοί!

Σήμερα το πρωί είδα στον δρόμο ένα ζευγάρι τυφλών να περπατούν αγκαλιασμένοι και να αφουγκράζονται το πεζοδρόμιο με το μπαστούνι τους. Ο νεαρός άντρας και το κορίτσι με τα σοβαρά προβλήματα όρασης κρατιόντουσαν από το χέρι με ένα πλατύ χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη, καθώς ο ήλιος φώτιζε τα λαμπερά τους πρόσωπα. Ήταν ευτυχισμένοι, γιατί χθες δεν είδαν Big Brother.

Η παροιμία λέει «στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος«, στην σημερινή κοινωνία όμως των άμορφων μαζών και των πνευματικά ευνουχισμένων και λοβοτημένων βασιλεύουν οι τυφλοί.

Αυτό το παράδοξο είναι η θλιβερή σύγχρονη πραγματικότητα σαν να έχει βγει από την ταινία του Κωνσταντάρα «κρίμα το μπόι σου», όπου ο συμπαθής Λάμπρος έλεγε στους συγκρατούμενους του που παρέμεναν στην φυλακή: «Αχ, βρε τυχεροί«!

Το ίδιο θα πρέπει να αναφωνεί και κάθε νοήμων άνθρωπος για την κατάντια της τηλεόρασης, του ΣΚΑΪ, των social media, της κοινωνίας, των ανθρώπων γενικότερα.

Γιατί η ευθύνη στο συγκεκριμένο ατόπημα (που δεν χρειάζεται να επανάλαβουμε, όλοι αντιλαμβανόμαστε για τι μιλάμε…) δεν εντοπίζεται μόνο στον κάφρο παίχτη, αλλά στους εκτρωματικούς συμπαίκτες, την αδίστακτη παραγωγή, το ΕΣΡ, την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση, τα social media, τους followers, τους τηλεθεατές, τους ακροατές, τους ματάκηδες, τους κρίνοντες, ΟΛΟΥΣ!

Όλους αυτούς και όλους εμάς βαραίνει η ευθύνη που το τέρας ταΐστηκε, μεγάλωσε, γιγαντώθηκε και η ασχήμια του πια δεν μας προκαλεί αποστροφή, γιατί μας μοιάζει.

Τυχεροί λοιπόν οι τυφλοί, γιατί αυτοί απλά δεν βλέπουν. Δεν είναι σαν κι εμάς που είμεθα… τυφλοί τά τ᾽ ὦτα τόν τε νοῦν τά τ᾽ ὄμματ᾽!

Διαβάστε επίσης: Μπράβο στον ΣΚΑΪ, εσύ γελάς με τον BiG BROTHER και ο Acun με σένα!

Μόνο με 5 χρόνια καθυστέρηση…

dimos

Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλεάς που όλα λειτουργούν σαν ξεκούρδιστο… ηλιακό ρολόι η «συνέπεια» της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν μένει στο απυρόβλητο.

Πριν 5 (!) χρόνια, το 2015 δηλαδή, είχα καλέσει στο αρμόδιο Τμήμα του Δήμου Ζωγράφου για να ενημερώσω πως ο κάδος έξω από την πολυκατοικία μας δεν έχει καπάκι.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο εν λόγω κάδος να υπερχειλίζει, οι γάτες και τα λοιπά δύσοσμα έμβια όντα της γειτονιάς να βρίσκουν 24/7 ανοιχτή καντίνα junk food και η μπόχα να φτάνει σε επίπεδο αποφοράς.

Η Δημοτική Αρχή έδρασε… αστραπιαία και μόλις με 5 (ολογράφως πέντε) χρόνια καθυστέρηση χθες αντικατέστησε τον χαλασμένο κάδο με ένα καινούριο.

Όπως πρόσεξα και μπορείτε να διαπιστώσετε και στην φωτογραφία ο Δήμος αγοράζει κάδους κάθε 10 χρόνια, αφού ο προηγούμενος ήταν εσοδείας 2010, ενώ ο χθεσινός του 2020.

Μέχρι το 2030 ας ελπίσω να μην γίνουν επεισόδια στην γειτονιά και καεί κανένας κάδος, γιατί θα πετάμε τα σκουπίδια στου… χαντάκι!

Θοδωρής Ζούμπος

Ήρθες να μας τα πάρεις ρε ψαρά; (ΒΙΝΤΕΟ)

goforbroke

Όταν πήγα να παίξω στο «Δες και Βρες», ήμουν χαλαρός, σχεδόν αδιάφορος, πηγαίνοντας για την εμπειρία ακόμη ενός παιχνιδιού. Έχοντας συμμετάσχει στο «10 με τόνο», το «Τοις μετρητοίς» και το «Divided», πήγαινα στο νέο τηλεπαιχνίδι της ΕΡΤ1 με τον Νίκο Κουρή καθαρά με διερευνητική διάθεση και ό,τι βρέξει, ας κατεβάσει.

Πριν συνεχίσω, να σημειώσω ότι εκείνη την ημέρα η Θεά Τύχη μου δώρισε απλόχερα την εύνοια της και όσο καλός και ικανός και αν είσαι, χωρίς τύχη δεν πας πουθενά.

Αναμένοντας να μπούμε στο στούντιο για να παίξουμε και παρακολουθώντας τους προηγούμενους παίκτες, είδαμε ότι το τζάκποτ είχε φτάσει τα 6000 χιλιάρικα. Ο προηγούμενος παίκτης έχασε στον τελικό και επομένως η μπάνκα εκτινάχτηκε στα 7189 ευρώ!

Τότε ξύπνησε ο «Αντρέας» μέσα μου, ο μυθικός ήρωας από την μικρού μήκους ταινία του Οικονομίδη «ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ«.

Η επιθυμία μου να τινάξω την μπάνκα ήταν πια ακόρεστη και αυτό μου έδωσε την ώθηση να παίξω το παιχνίδι με το μαχαίρι στα δόντια. Μην σας ξεγελάει το χαλαρό μου ύφος. Το αγωνιστικό στρες και οι καρδιακοί παλμοί χτύπησαν κόκκινο και αυτό ήταν το κατάλληλο ντοπάρισμα για να φτάσω μέχρι τέλους.

Στην τελευταία ερώτηση η συγκέντρωσή μου ήταν μνημειώδης, η Rihanna day στα Barbados γιορτάζεται στις 22 Φεβρουαρίου, τα πρώτα 7189 € μπήκαν τσέπη και η ιστορία είχε πια γραφτεί! ΘΡΙΑΜΒΟΣ με το καλημέρα.

Στο δεύτερο παιχνίδι η τακτική νίκησε την ορμή και τον ενθουσιασμό και επέλεξα να βάλω τις μηχανές στο ρελαντί. Στην τελευταία ερώτηση του βασικού παιχνιδιού δεν έπαιξα (προκλητικά…) για να κρατήσω δυνάμεις για το τέλος.

Ένα γεγονός που ίσως ανάγκασε τους παραγωγούς του τηλεπαιχνιδιού να αλλάξουν τους κανόνες την επόμενη μέρα και να εισάγουν την «χρυσή ερώτηση», ώστε να εξαναγκάσουν τον προπορευόμενο να παίζει μέχρι τέλους. Στην ερώτηση του τελικού χάθηκα και επέλεξα για δεύτερη συνεχόμενη φορά να κάνω «break». Την επόμενη μέρα θα επέστρεφα δριμύτερος…

Την τρίτη ημέρα η αυτοπεποίθηση μου (πράγμα απαραίτητο στον ανταγωνισμό) ξεχείλιζε και όσο και να βρέθηκα ξανά πίσω, βρήκα τον τρόπο να επανακάμψω και να φτάσω πάλι μέχρι τον τελικό. Οι πολλές πληροφορίες, με τις οποίες με βομβάρδισε ο Κουρής, δεν στάθηκαν ικανές να με μπερδέψουν και για μια ακόμη φορά άδειασα την μπάνκα. Η τριλογία του κέρδους ολοκληρώθηκε.

Τελικά δεν κατάφερα να ξεπεράσω τα 10.000 ευρώ, αλλά ας μην είμαστε αχάριστοι τα 9689 ευρώ είναι πολλά λεφτά (χωρίς να υπολογίζουμε την μείωση του φόρου…). Στο τέταρτο παιχνίδι ήμουν κουρασμένος, βιαστικός, υπερφίαλος, απρόσεχτος και τελικά άτυχος. Λίγο πριν το τέλος κατάφερα να ανέβω στην δεύτερη θέση και αν ήμουν λίγο πιο προσεκτικός στην εκφώνηση, θα κατάφερνα να φτάσω τουλάχιστον στην «χρυσή ερώτηση».

Με έφαγε τελικά η υπερβολική σιγουριά και το κρίμα ήταν ότι γνώριζα τις απαντήσεις και στην «χρυσή ερώτηση» και στον τελικό, αλλά αυτό πια δεν μπορώ να το αποδείξω. Έχασα, έφυγα και το τέλος ήταν άδοξο…

Η εμπειρία όμως ήταν ανεπανάληπτη, η συγκυρία μοναδική και δίνω υπόσχεση ότι την επόμενη φορά θα πάω μέχρι τέλους. Μέχρι να στολίσουν την ρουλέτα με πλερέζα!

Άσμα ασμάτων η Γιουροβιζιονική επιστροφή του Will Ferrel

fire-saga

Ο Αμερικανός κωμικός Will Ferrel είναι από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς, καθώς παρόλο που έχει μια στερεότυπη μανιέρα στις κωμικές του ερμηνείες, δεν σταματά να είναι πηγαίος και αυθόρμητος.

Ο κορυφαίος του ρόλος για μένα ήταν στο «Stranger than fiction», επειδή, όπως κι ο Jim Carrey στο Truman show, στην ταινία που δεν έκανε φαρσοκωμωδία, αλλά έναν δραματικό ρόλο, ξεπέρασε τον εαυτό του!

Ο Will Ferrel ξέπεσε με το «Holmes & Watson» σε μια ταινία κάτω του μετρίου με χείριστο χιούμορ και παγωμένα προβλέψιμα αστεία.

Καμιά σχέση δηλαδή με το «Elf», το «The campaign», το «Blades of Glory» και το κορυφαίο «Anchorman».

Η επιστροφή του όμως στο Netflix με το «Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga» ήταν επική!

Για όσους λατρεύουν την Eurovision και γουστάρουν τον Will Ferrel, επιβάλλεται να δουν το Fire Saga!