Category Archives: Άποψη

Time travelling: Is that a photo of electronic cigarette in World War I?

time travellerΤα fake news κατακλύζουν το διαδίκτυο και μπορείς να τα βρεις πιο εύκολα κι από ένα κουλούρι στην πλατεία Συντάγματος. Τρανταχτή απόδειξη του γεγονότος η ακόλουθη ψεύτικη είδηση δικής μου παραγωγής.

Παίρνεις μια φωτογραφία ενός στρατιώτη σε χαράκωμα κατά την διάρκεια του πρώτου Παγκοσμίου πολέμου που έχει τρελαθεί από τους βομβαρδισμούς και την σφαγή που εξελίσσεται γύρω του.

Η φωτογραφία είναι αυθεντική (the photo is authentic) και κυκλώνεις κάτι που μοιάζει με σύγχρονο ηλεκτρονικό τσιγάρο (vaporing device).

Αρκεί λοιπόν να διασπείρεις την εν λόγω φωτογραφία στο διαδίκτυο και να γεννήσεις την αμφιβολία: Is that a time traveller laughing his guts out, because he managed to visit a dugout in Europe during World War I? He forgot to hide his e-cigarette from the photo and he is finding that hilarious!

Και το fake news μόλις γεννήθηκε, καθώς χιλιάδες άνθρωποι θα πιστέψουν πως μόλις είδαν ένα αδιαμφισβήτητο ντοκουμέντο ταξιδιού στον χρόνο.

Advertisements

Μια βραδιά στους O.P.A. (vid)

o.p.a (1)

Το Athens Beer Festival έκρυβε χθες μια πολύ όμορφη έκπληξη για εμάς τους φίλους της καλής μουσικής, που μας αρέσει να ακούμε μελωδία, ρυθμό και στίχους και όχι αντιγραμμένα κλεμμένα κακέκτυπα με παραμορφωτές φωνής και «στίχους» ακατάληπτης και ανούσιας βωμολοχίας.

Ο λόγος για τους Opressive People Attack, ένα αγαπημένο συγκρότημα από τα 90’s με πολύ καλή ρυθμική μουσική και ψαγμένο στίχο δεκαετίες μπροστά από την εποχή τους! Ο Γιώργος Γκικοδήμας και η μπάντα του μας ταξίδεψε σε μια εποχή που φαντάζει μακρινή, καθώς η έννοια της μουσικής έχει παρεξηγηθεί, αφού πια ο κάθε στην κυριολεξία τυχάρπαστος ντύνεται καρναβαλίστικα, πιάνει ένα μικρόφωνο και σκούζει, φτύνει, βρίζει, πατάει σε ένα κλεμμένο ρυθμό από το εξωτερικό, κάνει tune up την κακοφωνία του και αυτοανακηρύσσεται καλλιτέχνης!
o.p.a (2)
Στα θετικά του Athens Beer Festival η μεγάλη ποικιλία σε μπύρες και δη στις Ελληνικές (δοκιμάστε την Κρητική «χάρμα» και την Βολιώτικη «Ζήτα»), οι πολύ καλές τιμές, οι λαχταριστές πατάτες, σουβλάκια και τα λουκάνικα, το στήσιμο του χώρου και η άμεση εξυπηρέτηση.
Στα αρνητικά οι τουαλέτες, οι οποίες λόγω… μπύρας χρησιμοποιούνται κατά κόρον και για τις οποίες θα έπρεπε να υπάρχει πρόβλεψη να μην είναι χημικές, αλλά να έχουν τρεχούμενο νερό και να καθαρίζονται συχνά.
athensbeer
Κλείνω με την υπέροχη μουσική των Ο.P.A. και ένα ποτ-πουρί από τις καλύτερες στιγμές τους σε ένα βίντεο δικής μου ερασιτεχνικής παραγωγής. See the fire rising over this land!

Ερασιτέχνης σεφ: Τρίχρωμα λαζάνια με κόκκινη σάλτσα τόνου

Μια από τις πιο εύκολες και αγαπημένες συνταγές είναι τα ζυμαρικά που συνδυάζονται με λαχταριστές σάλτσες. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν δημιουργούνται από αγνά υλικά της Μεσσηνιακής γης, το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό!

zymarika poulopoulos (1)

Πάμε πρώτα να δούμε τα απαραίτητα συστατικά:

  • Τρίχρωμα λαζάνια από την «Οικογένεια Πουλόπουλου«
  • 2 κρεμμύδια
  • 3-4 πράσινες & κόκκινες πιπεριές
  • 4-5 τομάτες και τοματίνια
  • 2 κονσέρβες τόνο
  • Κανέλα, πιπέρι, ρίγανη (το αλάτι δεν είναι απαραίτητο)
  • Παρθένο λάδι από την Καλαμάτα
Ξεκινάμε με την παρασκευή της σάλτσας, γιατί τα τρίχρωμα λαζάνια δεν θέλουν τίποτα περισσότερο από ένα 10λεπτο βράσιμο και είναι έτοιμα. Η συνταγή της «Οικογένειας Πουλόπουλου» για τα τρίχρωμα ζυμαρικά (με σπανάκι & πιπεριά Φλωρίνης) είναι παραδοσιακή και αυθεντική και μόνο που χρειάζονται για να γίνουν είναι βραστό νερό!
zymarika poulopoulos (2)
Αρχικά, καραμελώνουμε τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια σε χαμηλή φωτιά με ελάχιστο νερό και λάδι. Προσθέτουμε κανέλα και ένα τοματίνι για να πάρει την γλύκα. Αφού μαραθούν τα κρεμμύδια, προσθέτουμε τις κομμένες πιπεριές μαζί με λίγο πιπέρι.
ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ: Αφού βράσουν οι πιπεριές, προσθέτουμε μια κουταλιά μέλι στην σάλτσα μας που θα της δώσει μια υπέροχη και αυθεντική γλύκα.
zymarika poulopoulos (3)
Στην συνέχεια ρίχνουμε την ψιλοκομμένη φρέσκια τομάτα και τα τοματίνια (αποφεύγω τα έτοιμα) με λίγη ρίγανη και αφού αυτά χυλώσουν καλά, προσθέτουμε τον τόνο στο τελευταίο στάδιο της παρασκευής. Ο τόνος δεν θέλει πολύ βράσιμο, η σάλτσα μας είναι έτοιμη!
zymarika poulopoulos (4)
Τα τρίχρωμα λαζάνια μας, όπως προανέφερα, θέλουν μόνο 10 λεπτά βράσιμο και μετά το σούρωμα και το ζεμάτισμα με λίγο ακόμα παρθένο λάδι Καλαμάτας, το πιάτο μας είναι έτοιμο.
zymarika poulopoulos (5)
Προσωπικά αυτήν την υπέροχη συνταγή, την συνοδεύω με τριμμένη ξηρή μυζήθρα και ένα παγωμένο ποτήρι τσίπουρο με γλυκάνισο. Καλή σας όρεξη!
zymarika poulopoulos (6)

Αυτή είναι η μοναδική αυθεντική είδηση που θα διαβάσετε σήμερα!

Copy - Paste - Fertig!
Στην δημοσιογραφία λίγα πράγματα είναι αυθεντικά. Όταν διαδραματίζεται ένα γεγονός, οι ρεπόρτερς – πλην ελαχίστων εξαιρέσεων – μεταφέρουν την είδηση σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που την μεταφέρουν και οι συνάδελφοί τους, γι΄ αυτό σχεδόν όλες οι αναφορές μοιάζουν.
eik1
Αν δεν βάλεις έναν προσωπικό τόνο, ένα σχόλιο, μια κριτική ή μια ιστορική αναφορά, η είδηση που θα μεταφέρεις στο κοινό είναι κατά πάσα πιθανότητα η ίδια που θα μεταφέρει και ο ανταγωνιστής σου. Αυτό συμβαίνει κυρίως στην έντυπη δημοσιογραφία, στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο.
eik2
Αυτό όμως που κυριαρχεί στο διαδίκτυο, το μέσον που υποτίθεται δίνει ελευθερία έκφρασης σε όλους και κάνει πράξη την πολυφωνία, ξεπερνά την λογική της «παρόμοιας είδησης». Στα Ελληνικά ενημερωτικά sites επικρατεί ο νόμος της στυγνής αντιγραφής ή αλλιώς του νευρωτικού «copy – paste» .
eik3
Οι Ελληνικές ενημερωτικές ιστοσελίδες δεν προσφέρουν καμία απολύτως ενημέρωση, παρά μόνο τυφλή αντιγραφή του ενημερωτικού δελτίου του ΑΠΕ λες και αυτή είναι η θέσφατη και μοναδική αλήθεια. Πολλά περιφερειακά sites μάλιστα δεν κάνουν καν αυτό, αλλά αντιγράφουν το ένα το άλλο σε ένα μανιώδες «clopy – paste».
eik4
Η λογική του ελέγχου, της διασταύρωσης, του εμπλουτισμού και του follow up μιας είδησης πάει στην κυριολεξία περίπατο, αφού από την στυγνή αντιγραφή το μόνο που αλλάζει – αν αλλάξει κι αυτό- είναι μόνο η φωτογραφία και ίσως ο τίτλος.
eik5
Η δημοσιογραφία απέθανε, ζήτω η… αντιγραφία!
eik7
Και αυτή η είδηση σε αυτό εδώ το blog θα είναι από τις ελάχιστες (αν όχι η μοναδική) αυθεντική είδηση που διαβάσατε σήμερα…

Once upon a time… ο Ταραντίνο άξιζε!

once-upon-a-time-e1558551378239

(Spoiler Alert). Μετά την παρακολούθηση του «Once Upon a Time… in Hollywood» είναι πια επίσημο: o Quentin Tarantino τα παράτησε! Η τελευταία καλή του ταινία ήταν το «Deathproof» το 2007. Από τότε ακολουθεί μια καθοδική πορεία με βαρετές ταινίες όπως το «Inglourious Basterds», το «Django Unchained» και το «The Hateful Eight» με το «Once Upon a Time… in Hollywood» να πιάνει στην κυριολεξία πάτο!

Βάζω έναν αστερίσκο στο «Django Unchained» ως μια αναλαμπή, αλλά σε κανένα σημείο δεν μπορεί να αγγίξει τα αριστουργήματα «Reservoir Dogs», «Pulp Fiction», «From Dusk till Dawn» και το αξεπέραστο «Kill Bill».

Στο Once Upon a Time… in Hollywood ο Ταραντίνο ανακυκλώνει μοτίβα από προηγούμενες ταινίες, όπως η σκηνή με το φλογοβόλο που θυμίζει πολύ «Inglourious Basterds». Εξαίρεση αποτελεί η σκηνή με τον καουμπόυ Michael Madsen, το οποίο είναι tribute στο «Kill Bill 2».

Κατά τα άλλα η ταινία είναι αργή, παντελώς αδιάφορη, άνευρη και χωρίς σασπένς, το άκρως αντίθετο, δηλαδή, με ό,τι μας έχει συνηθίσει ο Ταραντίνο. Επιχειρεί να δώσει μια ατμόσφαιρα της εποχής με πολλές μουσικές και αργά σταθερά πλάνα, αλλά και αυτά από ένα σημείο και πέρα γίνονται αφόρητα βαρετά.

Για ακόμη μια φορά παρα… βιάζει την ιστορία: στο «Inglourious Basterds» καίει όλη την αφρόκρεμα του Τρίτου Ράιχ μαζί με τον Χίτλερ και τώρα σώζει την γυναίκα του Ρομάν Πολάνσκι, Sharon Tate και το αγέννητο μωρό της από τους μανιακούς χίπιδες του Τσαρς Μάνσον, βάζοντας τον Μπραντ Πιτ να τους ξεπατώσει!

Ίσως για τους Αμερικανούς η ταινία να είναι πιο ενδιαφέρουσα λόγω των ιστορικών αναφορών σε πρόσωπα της εποχής, αλλά δεν νομίζω αυτό να κάνει την διαφορά. Για το παγκόσμιο κοινό η ταινία είναι μια πατάτα!

Δεν χρειάζονται οι γνώμες των κριτικών και των ειδημόνων για να μας πείσουν αν μια ταινία είναι καλή ή όχι. Είναι ξεκάθαρο πως οι καλές κριτικές γίνονται για εμπορικούς λόγους, καθαρά για προώθηση. Το κοινό που λάτρεψε τον Ταραντίνο ξέρει καλύτερα: o Κουέντιν έχει βαρεθεί, ανακυκλώνεται και είναι προβλέψιμος. Εν ολίγοις τα παράτησε και μας μεταφέρει αυτήν την βαρεμάρα στην μεγάλη οθόνη.

Πολλοί θα συμφωνήσουν μαζί μου πως η ταινία που διαδραματιζόταν μέσα στο «Once Upon a Time… in Hollywood», το γουέστερν του Ρικ Ντάλτον, ήταν πιο ενδιαφέρουσα από την ταινία που βλέπαμε.

ΥΓ. Η σκηνή με τον Μπρους Λι πάντως είχε πλάκα!

Περιμένοντας τους VARVARους…

chairs-color-colour-67836-816x520

-Τι περιμένουμε στο καφενείο συναθροισμένοι;
Είναι οι Varvaroi να φθάσουν σήμερα.

-Γιατί μέσα στην Super League μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι Varούχες και δεν νομοθετούνε;

Γιατί οι Varvaroi θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Varούχες;
Οι Varvaroi σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

-Γιατί ο Evangelos μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

Γιατί οι Varvaroi θα φθάσουν σήμερα…

Γιατί ενύχτωσε κ’ πέναλτυ δεν εδόθη.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως Varvaroi πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς VARVARους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

ΥΓ. Ο εξ Αλεξανδρείας ορμώμενος Άγιος της Ελληνικής Λογοτεχνίας Καβάφης ας συγχωρήσει και εμένα!

Το καπνίζειν εστί φιλοσοφείν

ainstain smoking

Μια τελευταία απόλαυση έχει ο Έλληνας, να του την κόψουμε κι αυτή; Το πρόσφατο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας δια χειρός Κικίλια αναφορικά με την καθολική απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους και δη στα καφενεία θα μπει στο παλμαρέ των ανεφάρμοστων νόμων σε εξέχουσα θέση. Ένας καλαθοσφαιριστής με την εμπειρία του Κικίλια θα έπρεπε να ξέρει καλύτερα πως οι πιθανότητες επιτυχίας και επιβολής του εν λόγω νομοσχεδίου είναι ανάλογες με τις πιθανότητες σκοραρίσματος του ιδίου σε τρεις συνεχόμενες ελεύθερες βολές… από την σέντρα. Ούτε μία στο εκατομμύριο!

Το εγχώριο πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει σπουδάσει κατά κύριο λόγο στο εξωτερικό, παραμένει τραγικά αποκομμένο από την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα και το αποδεικνύει καθημερινά φορώντας σκαρπίνια και γραβάτα για να πάει στο… χωράφι.

Προφανώς και η απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους, δημόσιες υπηρεσίες κτλ. είναι επιβεβλημένη, ώστε οι καπνιστές με την επιλογή τους να μην βλάπτουν όσους δεν θέλουν να ντουμανιάσουν. Το παθητικό κάπνισμα είναι μια βίαια επιβολή ενάντια στην υγεία των συνανθρώπων μας και όντως πρέπει να απαγορεύεται δια ροπάλου. Τι γίνεται, όμως, με τα καφενεία;

Μιλάω για αυτά τα καφενεία που οι ψηφοθήρες πολιτικοί όργωσαν προεκλογικά με φυλλάδια και υποσχέσεις και δεν δίστασαν να πιουν καφέδες και τσίπουρα μαζί με τους επίδοξους ψηφοφόρους τους. Θα πάνε τώρα σε αυτούς να του βάλουν 500 ευρώ πρόστιμο, επειδή άναψαν τσιγάρο; Κανείς δεν θα μπορέσει να το κάνει. Τα καφενεία και τα μπαρ είναι κατά κύριο λόγο χώροι καπνιζόντων και ένας τέτοιος νόμος θα παραμείνει κενό γράμμα. Φυσικά πρέπει να υπάρχουν οι χώροι εστίασης και διασκέδασης που απαγορεύουν το κάπνισμα ως «smoke free areas» σαν μια όαση δροσιάς και ανάσας για όλους αυτούς που απεχθάνονται τον καπνό.

Από την άλλη όμως ο νομοθέτης οφείλει να δώσει το δικαίωμα στους ιδιοκτήτες εκείνους που γνωρίζουν ότι χωρίς τσιγάρο το μαγαζί τους θα κλείσει, να χαρακτηρίσουν το μαγαζί τους ως χώρο καπνιζόντων και από εκεί και πέρα είναι επιλογή του πελάτη, αν θα θέλει να ανεχτεί τον καπνό ή όχι. Ο αντικαπνιστικός νόμος με τέτοιο αυστηρό πλαίσιο δεν θα εφαρμοστεί ποτέ στην Ελλάδα όσο και να το φιλοσοφούν οι κυβερνώντες. Ρωτήστε και τον Καρβέλα που από το 1987 προσπαθεί να πείσει την αγαπημένη να το κόψει το ρημάδι, αλλά αυτή συνεχίζει να φουμάρει αρειμανίως…

Θρύλε γερά και πρόεδρε χρόνια σου πολλά!

MARINAKIS

Do or die! Ή ταν ή επί τας! Όλα ή τίποτα! Μπορεί να μην έχουμε μπει καν στον Αύγουστο, αλλά για τον Ολυμπιακό το σημερινό ματς με την τσεχική Βικτορία Πλζεν στο Καραϊσκάκη είναι σχεδόν ολόκληρη η χρονιά.

Οι λόγοι είναι γνωστοί: με νίκη – πρόκριση οι Ερυθρόλευκοι απόψε διασφαλίζουν την είσοδο στους ομίλους του Europa League, ανοίγουν τον δρόμο για τα play off του Champions League με αντίπαλο την Μπασακσεχίρ, γεμίζουν τα ταμεία, κερδίζουν ηρεμία και χρόνο και σκορπούν αισιοδοξία στους φιλάθλους.

Με οποιαδήποτε άλλο αποτέλεσμα και αποκλεισμό η χρονιά ξεκινά με το αριστερό, αρχίζει η γκρίνια, ο Μάρτινς μπορεί να δει και πρόωρα την πόρτα της εξόδου και ξεκινά γενικότερα ένα γαϊτανάκι εσωστρέφειας που τις περισσότερες φορές οδηγεί σε μια ακόμη αποτυχημένη χρονιά.

Με άλλα λόγια η Νίκη σήμερα είναι μονόδρομος και οι παίκτες του Ολυμπιακού μπροστά στο διψασμένο και ενθουσιώδες κοινό τους έχουν την υποχρέωση να την πάρουν και να την αφιερώσουν στον πρόεδρο του «δαφνοστεφανωμένου» Βαγγέλη Μαρινάκη που σήμερα έχει τα γενέθλια του. Γίνεται με τέτοια συνθήκη ο Ολυμπιακός να μην προκριθεί;

Η λογική λέει ότι η καυτή έδρα θα παίξει σημαντικό ρόλο στην σημερινή αναμέτρηση και ο κόσμος του Ολυμπιακού θα δώσει την απαραίτητη ορμή στην ομάδα, η οποία θα φτάσει σε μια εύκολη νίκη. Υπομονή και σε λίγες ώρες θα ξέρουμε.

Ο Μάρκοβιτς πάντως έδωσε το σύνθημα της νίκης με ένα τατουάζ από τους «300»: This is Pireas!

markovic-1

Το κακογραμμένο μπιλιετάκι

tombiletaki
Εν μέσω καλοκαιρινής καλοκαιρινής ραστώνης και γενικότερης ευφορίας για την μεγάλη πρόσφατη εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση της νέας κυβέρνησης Μητσοτάκη, κάποιες εντολές φαίνεται πως διαβιβάστηκαν λάθος όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος.

Η πολιτική ζωή της Ελλάδος, όπως εξαιρετικά και σκωπτικά καταγράφηκε στην παλιά ελληνική ταινία «Στουρνάρα 288» με τον Βουλευτή Καλοχαιρέτα, κυριαρχείται από μπιλιετάκια.

Το μπιλιετάκι, μία λέξη που προέρχεται από τα Ιταλικά και συναντάται και στα τουρκικά, σημαίνει εισιτήριο και είναι ένα σημείωμα ρουσφετιού. Το μπιλιετάκι συντάσσεται και υπογράφεται από ένα ισχυρό άνδρα του πολιτικού γίγνεσθαι και ανοίγει δρόμους σε διορισμούς και βολέματα.

Τα μπιλιετάκια του αείμνηστου Απόστολου Αβδή βέβαια ήταν ικανά μόνο για να παίζεις… Κολτσίνα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επιβίωσαν μέχρι σήμερα. Τα μπιλιετάκια ζουν και βασιλεύουν εν έτει 2019, αλλά λειτουργούν ανάποδα.

Σήμερα τα μπιλιετάκια δεν τα γράφουν οι πολιτικοί άνδρες για να στέλνουν εντολές, αλλά είναι αυτοί που τα λαμβάνουν και εκτελούν! Κάπως έτσι εξηγείται η τοποθέτηση του «Συριζαίου» και αρνητικά φορτισμένου από την τραγωδία στο Μάτι, Κωνσταντίνου Τσουβάλα στην θέση του Γενικού Γραμματέα της Πολιτικής Προστασίας.

voridis - tsiaras

Με την ίδια λογική μπορεί να εξηγήσει κανείς και την τοποθέτηση ενός δικηγόρου (Μάκη Βορίδη) στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και την αντίστοιχη τοποθέτηση ενός μικροβιολόγου (Κωνσταντίνου Τσιάρα) στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Εκεί το μπιλιετάκι στάλθηκε κακογραμμένο, σαν συνταγή γιατρού, και προφανώς πήγε ο ένας στην θέση του άλλου.

Όσο για το ποιος λαμβάνει και εκτελεί τα μπιλιετάκια η απάντηση είναι αυτονόητη: Ο κύριος… Καλοχαιρέτας!  ΕΤΕΛΕΙΩΣΕ…

Γιατί οι σειρές Stranger Things του Netflix & Chernobyl έχουν τεράστια επιτυχία;

stranger-things

Η ψηφιακή πλατφόρμα Netflix, η οποία με τις παρεχόμενες φτηνές υπηρεσίες και τις σειρές και τις ταινίες που παράγει έχει κάνει μια τομή στην οικιακή διασκέδαση, συνεχίζει να γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και να κερδίζει καθημερινά πελάτες.

Δύο προϊόντα που έχουν πραγματικά ξεχωρίσει τους τελευταίους μήνες είναι οι πολύ επιτυχημένες σειρές «Chernobyl» και «Stranger Things» που έχουν προκαλέσει σχεδόν εμμονή σε όσους τις παρακολούθησαν.

Τα συγκεκριμένα προϊόντα της ΗΒΟ και της Netflix έγιναν πολύ γρήγορα «Word of Mouth» στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, twitter), γεγονός που έδωσε ακόμα περισσότερη ώθηση στην αναγνωρισιμότητα και κατά συνέπεια στην προσέλκυση ακόμα περισσότερων τηλεθεατών.

Ποιο ήταν όμως εκείνο το συστατικό και ίσως η μυστική συνταγή επιτυχίας των εν λόγω σειρών; Πέραν του γεγονότος ότι στηρίζονται σε καλοδουλεμένα σενάρια, σε εξαιρετικό casting που οδήγησε σε πειστικές ερμηνείες από καλούς ηθοποιούς και σε ένα πλούσιο budget που δεν διστάζει μπροστά σε κανένα εφέ και στην αναπαραγωγή οποιασδήποτε κινηματογραφικής συνθήκης, υπάρχει αυτό το μυστικό συστατικό που εκτοξεύει το προϊόν και το κάνει εθιστικό.

chernobyl

Αυτό δεν είναι άλλο από την αναπαραγωγή της δεκαετίας των 80΄s! Τα χρώματα, η μουσική, τα φλιπεράκια, το ντύσιμο, η τεχνολογία μέχρι και οι κουρτίνες και τα πλακάκια του μπάνιου στις εν λόγω σειρές είναι 80΄s και αποπνέουν νοσταλγία στο μεγάλο target group των πελατών της HBO και του Netflix, οι οποίοι είναι κυρίως άνω των 35 και κλασικά «θύματα» της οικιακής διασκέδασης που περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο την θέαση επιλεγμένων προγραμμάτων.

Αυτή η εσάνς της αγαπημένης δεκαετίας ή αλλιώς «eight… ίλα» είναι το μυστικό εκείνο συστατικό στο μαγικό φίλτρο του Δρυίδη που κάνει μια σειρά από επιτυχημένη σε εθιστική!