Category Archives: Άποψη

Arigato Smaragda!

1 εκατομμύριο γιεν

Το νέο τηλεπαιχνίδι του Mega TV «1 εκατομμύριο γιεν» με την συμπαθέστατη Σμαράγδα Καρύδη είναι διασκεδαστικό για να το βλέπεις, αλλά αγωνιώδες, όταν συμμετέχεις.

Μπορεί να φαίνεται εύκολο με απλές ερωτήσεις και την δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε 4 απαντήσεις, αλλά το χρονικό περιθώριο των 5 δευτερολέπτων το κάνει πραγματικά συναρπαστικό.

Το ξεκίνημα μου ήταν νωθρό και άδοξο, καθώς την πρώτη αγωνιστική ημέρα έχασα… από τα αποδυτήρια. Με αυτογκόλ στην πρώτη μόλις ερώτηση του παιχνιδιού και την πιο γρήγορη λάθος απάντηση δεν μπόρεσα να αποτινάξω το -16.000 γιεν ούτε με τις επόμενες 4 σωστές απαντήσεις. Το πάθημα όμως έγινε μάθημα…

Την επόμενη ημέρα ήμουν πιο προσεκτικός και με κάποιες σωστές και συνάμα γρήγορες απαντήσεις κατάφερα να μείνω ζωντανός μέχρι τον τρίτο γύρο. Ούτε αυτό όμως ήταν αρκετό για την νίκη. Πέρα από την ικανότητα, την γνώση και την ψυχραιμία χρειάζεται και τύχη, η οποία τελικά μου χαμογέλασε την τρίτη αγωνιστική ημέρα.


Η τρίτη αγωνιστική ημέρα ήταν τελικά και η φαρμακερή, καθώς κατάφερα να φτάσω μέχρι τον τελικό και να νικήσω. Απέναντί μου είχα ένα ικανότατο αντίπαλο, τον Γρηγόρη, έναν γνήσιο winner τηλεπαιχνιδά.

Σημείωση: Οι τηλεπαιχνιδάδες είναι μια συγκεκριμένη «φυλή» παικτών (τους οποίους υπολογίζω γύρω στα 200 – 300 άτομα σε όλη την Αθήνα) που δεν συμμετέχουν σε ένα μόνο τηλεπαιχνίδι, αλλά είναι γυρολόγοι και παίζουν σε 1 με 2 τηλεπαιχνίδια κάθε χρόνο. Ο γνήσιος τηλεπαιχνιδάς δεν παίζει σε ένα μόνο παιχνίδι και ένας από αυτούς είμαι κι εγώ!

Απέναντι στον Γρηγόρη λοιπόν, έναν πολύ δυνατό αντίπαλο κατάφερα να διατηρήσω την νίκη με ψυχραιμία, τύχη και ολίγον τακτική, καθώς στις τελευταίες ερωτήσεις δεν ρίσκαρα να ήμουν ο πιο γρήγορος, αλλά να απαντήσω σωστά και να διατηρήσω το προβάδισμα. Και τελικά τα κατάφερα! Τι αποκόμισα λοιπόν από το «1 εκατομμύριο γιεν» πέρα από το χαμόγελο της Σμαράγδας και μια διασκεδαστική ανταγωνιστική εμπειρία; 342.000 γιεν!

Arigato Smaragda

Στους λοβοτομημένους βασιλεύουν οι τυφλοί!

Σήμερα το πρωί είδα στον δρόμο ένα ζευγάρι τυφλών να περπατούν αγκαλιασμένοι και να αφουγκράζονται το πεζοδρόμιο με το μπαστούνι τους. Ο νεαρός άντρας και το κορίτσι με τα σοβαρά προβλήματα όρασης κρατιόντουσαν από το χέρι με ένα πλατύ χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη, καθώς ο ήλιος φώτιζε τα λαμπερά τους πρόσωπα. Ήταν ευτυχισμένοι, γιατί χθες δεν είδαν Big Brother.

Η παροιμία λέει «στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος«, στην σημερινή κοινωνία όμως των άμορφων μαζών και των πνευματικά ευνουχισμένων και λοβοτημένων βασιλεύουν οι τυφλοί.

Αυτό το παράδοξο είναι η θλιβερή σύγχρονη πραγματικότητα σαν να έχει βγει από την ταινία του Κωνσταντάρα «κρίμα το μπόι σου», όπου ο συμπαθής Λάμπρος έλεγε στους συγκρατούμενους του που παρέμεναν στην φυλακή: «Αχ, βρε τυχεροί«!

Το ίδιο θα πρέπει να αναφωνεί και κάθε νοήμων άνθρωπος για την κατάντια της τηλεόρασης, του ΣΚΑΪ, των social media, της κοινωνίας, των ανθρώπων γενικότερα.

Γιατί η ευθύνη στο συγκεκριμένο ατόπημα (που δεν χρειάζεται να επανάλαβουμε, όλοι αντιλαμβανόμαστε για τι μιλάμε…) δεν εντοπίζεται μόνο στον κάφρο παίχτη, αλλά στους εκτρωματικούς συμπαίκτες, την αδίστακτη παραγωγή, το ΕΣΡ, την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση, τα social media, τους followers, τους τηλεθεατές, τους ακροατές, τους ματάκηδες, τους κρίνοντες, ΟΛΟΥΣ!

Όλους αυτούς και όλους εμάς βαραίνει η ευθύνη που το τέρας ταΐστηκε, μεγάλωσε, γιγαντώθηκε και η ασχήμια του πια δεν μας προκαλεί αποστροφή, γιατί μας μοιάζει.

Τυχεροί λοιπόν οι τυφλοί, γιατί αυτοί απλά δεν βλέπουν. Δεν είναι σαν κι εμάς που είμεθα… τυφλοί τά τ᾽ ὦτα τόν τε νοῦν τά τ᾽ ὄμματ᾽!

Διαβάστε επίσης: Μπράβο στον ΣΚΑΪ, εσύ γελάς με τον BiG BROTHER και ο Acun με σένα!

Μόνο με 5 χρόνια καθυστέρηση…

dimos

Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλεάς που όλα λειτουργούν σαν ξεκούρδιστο… ηλιακό ρολόι η «συνέπεια» της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν μένει στο απυρόβλητο.

Πριν 5 (!) χρόνια, το 2015 δηλαδή, είχα καλέσει στο αρμόδιο Τμήμα του Δήμου Ζωγράφου για να ενημερώσω πως ο κάδος έξω από την πολυκατοικία μας δεν έχει καπάκι.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο εν λόγω κάδος να υπερχειλίζει, οι γάτες και τα λοιπά δύσοσμα έμβια όντα της γειτονιάς να βρίσκουν 24/7 ανοιχτή καντίνα junk food και η μπόχα να φτάνει σε επίπεδο αποφοράς.

Η Δημοτική Αρχή έδρασε… αστραπιαία και μόλις με 5 (ολογράφως πέντε) χρόνια καθυστέρηση χθες αντικατέστησε τον χαλασμένο κάδο με ένα καινούριο.

Όπως πρόσεξα και μπορείτε να διαπιστώσετε και στην φωτογραφία ο Δήμος αγοράζει κάδους κάθε 10 χρόνια, αφού ο προηγούμενος ήταν εσοδείας 2010, ενώ ο χθεσινός του 2020.

Μέχρι το 2030 ας ελπίσω να μην γίνουν επεισόδια στην γειτονιά και καεί κανένας κάδος, γιατί θα πετάμε τα σκουπίδια στου… χαντάκι!

Θοδωρής Ζούμπος

Ήρθες να μας τα πάρεις ρε ψαρά; (ΒΙΝΤΕΟ)

goforbroke

Όταν πήγα να παίξω στο «Δες και Βρες», ήμουν χαλαρός, σχεδόν αδιάφορος, πηγαίνοντας για την εμπειρία ακόμη ενός παιχνιδιού. Έχοντας συμμετάσχει στο «10 με τόνο», το «Τοις μετρητοίς» και το «Divided», πήγαινα στο νέο τηλεπαιχνίδι της ΕΡΤ1 με τον Νίκο Κουρή καθαρά με διερευνητική διάθεση και ό,τι βρέξει, ας κατεβάσει.

Πριν συνεχίσω, να σημειώσω ότι εκείνη την ημέρα η Θεά Τύχη μου δώρισε απλόχερα την εύνοια της και όσο καλός και ικανός και αν είσαι, χωρίς τύχη δεν πας πουθενά.

Αναμένοντας να μπούμε στο στούντιο για να παίξουμε και παρακολουθώντας τους προηγούμενους παίκτες, είδαμε ότι το τζάκποτ είχε φτάσει τα 6000 χιλιάρικα. Ο προηγούμενος παίκτης έχασε στον τελικό και επομένως η μπάνκα εκτινάχτηκε στα 7189 ευρώ!

Τότε ξύπνησε ο «Αντρέας» μέσα μου, ο μυθικός ήρωας από την μικρού μήκους ταινία του Οικονομίδη «ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ«.

Η επιθυμία μου να τινάξω την μπάνκα ήταν πια ακόρεστη και αυτό μου έδωσε την ώθηση να παίξω το παιχνίδι με το μαχαίρι στα δόντια. Μην σας ξεγελάει το χαλαρό μου ύφος. Το αγωνιστικό στρες και οι καρδιακοί παλμοί χτύπησαν κόκκινο και αυτό ήταν το κατάλληλο ντοπάρισμα για να φτάσω μέχρι τέλους.

Στην τελευταία ερώτηση η συγκέντρωσή μου ήταν μνημειώδης, η Rihanna day στα Barbados γιορτάζεται στις 22 Φεβρουαρίου, τα πρώτα 7189 € μπήκαν τσέπη και η ιστορία είχε πια γραφτεί! ΘΡΙΑΜΒΟΣ με το καλημέρα.

Στο δεύτερο παιχνίδι η τακτική νίκησε την ορμή και τον ενθουσιασμό και επέλεξα να βάλω τις μηχανές στο ρελαντί. Στην τελευταία ερώτηση του βασικού παιχνιδιού δεν έπαιξα (προκλητικά…) για να κρατήσω δυνάμεις για το τέλος.

Ένα γεγονός που ίσως ανάγκασε τους παραγωγούς του τηλεπαιχνιδιού να αλλάξουν τους κανόνες την επόμενη μέρα και να εισάγουν την «χρυσή ερώτηση», ώστε να εξαναγκάσουν τον προπορευόμενο να παίζει μέχρι τέλους. Στην ερώτηση του τελικού χάθηκα και επέλεξα για δεύτερη συνεχόμενη φορά να κάνω «break». Την επόμενη μέρα θα επέστρεφα δριμύτερος…

Την τρίτη ημέρα η αυτοπεποίθηση μου (πράγμα απαραίτητο στον ανταγωνισμό) ξεχείλιζε και όσο και να βρέθηκα ξανά πίσω, βρήκα τον τρόπο να επανακάμψω και να φτάσω πάλι μέχρι τον τελικό. Οι πολλές πληροφορίες, με τις οποίες με βομβάρδισε ο Κουρής, δεν στάθηκαν ικανές να με μπερδέψουν και για μια ακόμη φορά άδειασα την μπάνκα. Η τριλογία του κέρδους ολοκληρώθηκε.

Τελικά δεν κατάφερα να ξεπεράσω τα 10.000 ευρώ, αλλά ας μην είμαστε αχάριστοι τα 9689 ευρώ είναι πολλά λεφτά (χωρίς να υπολογίζουμε την μείωση του φόρου…). Στο τέταρτο παιχνίδι ήμουν κουρασμένος, βιαστικός, υπερφίαλος, απρόσεχτος και τελικά άτυχος. Λίγο πριν το τέλος κατάφερα να ανέβω στην δεύτερη θέση και αν ήμουν λίγο πιο προσεκτικός στην εκφώνηση, θα κατάφερνα να φτάσω τουλάχιστον στην «χρυσή ερώτηση».

Με έφαγε τελικά η υπερβολική σιγουριά και το κρίμα ήταν ότι γνώριζα τις απαντήσεις και στην «χρυσή ερώτηση» και στον τελικό, αλλά αυτό πια δεν μπορώ να το αποδείξω. Έχασα, έφυγα και το τέλος ήταν άδοξο…

Η εμπειρία όμως ήταν ανεπανάληπτη, η συγκυρία μοναδική και δίνω υπόσχεση ότι την επόμενη φορά θα πάω μέχρι τέλους. Μέχρι να στολίσουν την ρουλέτα με πλερέζα!

Άσμα ασμάτων η Γιουροβιζιονική επιστροφή του Will Ferrel

fire-saga

Ο Αμερικανός κωμικός Will Ferrel είναι από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς, καθώς παρόλο που έχει μια στερεότυπη μανιέρα στις κωμικές του ερμηνείες, δεν σταματά να είναι πηγαίος και αυθόρμητος.

Ο κορυφαίος του ρόλος για μένα ήταν στο «Stranger than fiction», επειδή, όπως κι ο Jim Carrey στο Truman show, στην ταινία που δεν έκανε φαρσοκωμωδία, αλλά έναν δραματικό ρόλο, ξεπέρασε τον εαυτό του!

Ο Will Ferrel ξέπεσε με το «Holmes & Watson» σε μια ταινία κάτω του μετρίου με χείριστο χιούμορ και παγωμένα προβλέψιμα αστεία.

Καμιά σχέση δηλαδή με το «Elf», το «The campaign», το «Blades of Glory» και το κορυφαίο «Anchorman».

Η επιστροφή του όμως στο Netflix με το «Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga» ήταν επική!

Για όσους λατρεύουν την Eurovision και γουστάρουν τον Will Ferrel, επιβάλλεται να δουν το Fire Saga!

Ο κορωνοϊός φεύγει, η οικονομική κρίση έρχεται

covidmone

Μια παλιά διαφήμιση είχε ως δημοφιλές μότο «η μέρα φεύγει, το Johnie Walker έρχεται«. Σήμερα που είναι πανθομολογούμενο πως ο κορωνοϊός μας αποχαιρετά, αυτό που έρχεται δεν είναι ένα γευστικό ουίσκι, αλλά μια σκληρή οικονομική κρίση που θα επιφέρει νέα χάσματα στην κοινωνία και μια νέα μαζική φυγή και μετανάστευση Ελλήνων στο εξωτερικό προς αναζήτηση εργασίας και βιοπορισμού.

Κατά την διάρκεια της περιβόητης καραντίνας πολλές ακρότητες και συνωμοσιολογίες ακούστηκαν με την αγαπημένη μου να είναι το «Corona virus» ανάποδα, δηλαδή το «surivan or oc» που στα Ινδικά σημαίνει «Ανατολή και Μάτι», άρα ο Παντεπόπτης οφθαλμός που είναι το μυστικό σύμβολο των μασόνων.

antolhkaimati

Η οικονομική κρίση όμως δεν είναι καθόλου θεωρία συνωμοσιολογίας, είναι μια δυσβάσταχτη πραγματικότητα που η ελληνική κοινωνία για δεύτερη συνεχόμενη δεκαετία θα κληθεί να αντιμετωπίσει και αυτή η «καταραμένη νέα γενιά» με δυσκολία, μόχθο, αγώνα και αίμα θα επιχειρήσει και πάλι να σηκώσει κεφάλι.

Το δεύτερο μισό του 2020 πιθανότατα θα είναι ακόμη πιο δύσκολο και από το πρώτο. Θα χρειαστεί υπομονή, γερά νεύρα, μαχητικότητα και ίσως μια νέα πολιτικοκοινωνική επανάσταση, αλλά θα τα καταφέρουμε. Όπως πάντα…

Η δεκαετία της Μαρμότας

marmota

Όσοι έχουν δει την ιστορική ταινία «Groundhog Day» με τον μοναδικό Bill Murray έχουν ήδη καταλάβει την πορεία της σκέψης μου.

Στην γνωστή ταινία «η μέρα της Μαρμότας» ο πρωταγωνιστής είχε εμπλακεί σε μια χωροχρονική λούπα και ήταν αναγκασμένος να ξαναζεί βασανιστικά την ίδια μέρα στο διηνεκές όσο και να προσπαθούσε και όσες φορές και αν σκοτωνόταν ή αυτοκτονούσε.

Αυτό που ζούμε από τις αρχές της νέας δεκαετίας μέχρι τώρα φαίνεται να είναι μια επανάληψη της μαύρης δεκαετίας των Μνημονίων (2010-2020) που είχαμε την ψευδαίσθηση ότι πέρασε ανεπιστρεπτί.

Η πανδημία του κορωνοϊού και κυρίως οι οικονομικές της επιπτώσεις θα είναι το νέο σκληρό Μνημόνιο για την Ελλάδα.

Ο Covid-19 όσο ξαφνικά μπήκε στην ζωή μας, άλλο τόσο ξαφνικά θα εξαφανιστεί και περί τα μέσα Μαΐου θα είναι ήδη για την χώρα μια ανάμνηση.

Οι οικονομικές συνέπειες όμως του SARS-Cov2 δεν θα περάσουν εύκολα και θα μας στιγματίσουν μέχρι το τέλος της δεκαετίας.

Όπως και την προηγούμενη δεκαετία τα παραδοσιακά κόμματα θα δοκιμαστούν, θα γίνουν μεγάλες κοινωνικές ανακατατάξεις, τα άκρα και οι αιρετικές απόψεις θα ενδυναμωθούν και η οικονομική κρίση τελικά θα φέρει την Ελλάδα 10 χρόνια πίσω, στην δεκαετία των Μνημονίων.

Πάμε πάλι δανειακή σύμβαση και συμπαρομαρτούντα all over again!

Οι καταραμένοι Ολυμπιακοί Αγώνες του Τόκιο

tokyo1964
Οι Ιάπωνες είναι από τους συμπαθέστερους λαούς με οργάνωση, πειθαρχία και πλούσια κουλτούρα.

Είναι όμως και λίγο γκαντέμηδες, αν αναλογιστεί κανείς ότι έφαγαν δυο πυρηνικές βόμβες (Χιροσίμα, Ναγκασάκι), ένα πυρηνικό ατύχημα (Φουκουσίμα) και ζουν σε μιας από τις πιο σεισμογενείς περιοχές του κόσμου.

Ούτε στην διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων φαίνεται να είναι ιδιαίτερα τυχεροί. Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες της σύγχρονης Ιστορίας που δεν διεξήχθησαν ήταν αυτοί του Τόκιο του 1940 λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Με δεδομένο ότι το καταστατικό της ΔΟΕ δεν επιτρέπει αναβολή των Ολυμπιακών Αγώνων είναι εξαιρετικά πιθανό και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2020, οι οποίοι πρέπει να ξεκινήσουν στις 24 Ιουλίου τελικά λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού να ματαιωθούν.

Πάλι καλά που κατάφεραν να κάνουν Ολυμπιακούς Αγώνες το 1964, οι οποίοι θα είναι μάλλον οι πρώτοι και οι τελευταίοι επί Ιαπωνικού εδάφους.

olympicgames

Κασσάνδρα speaking: Μπορεί ένα ντέρμπυ ΠΑΟΚ – Ολυμπιακού να προκαλέσει εμφύλιο;

PAOKOLYMP
Η Κασσάνδρα έχει ένα τραγικό χαρακτηριστικό: Κανείς δεν την πιστεύει, παρόλο που λέει πάντα την αλήθεια!

Μπορεί μια τέτοια καταστροφική πρόβλεψη για την Ελλάδα να ευσταθεί; Η απάντηση έρχεται αντιστρέφοντας την ερώτηση: Και ποιος μπορεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο να το αποκλείσει;

Κάνοντας μια σύγκριση με τον Πελοποννησιακό πόλεμο της αρχαιότητας, έχουμε δυο πόλεις – κράτη όπου η εξουσία και η δύναμη γύρω από δυο ισχυρούς ανθρώπους ολοένα και συγκεντρώνεται και ταυτόχρονα ανεβαίνει κατακόρυφα και η ένταση ανάμεσα στους κατοίκους των δυο πόλεων.

Δεν είναι φυσικά μόνο το δίπολο Ολυμπιακού – ΠΑΟΚ, Αθήνας – Θεσσαλονίκης, Μαρινάκη – Σαββίδη, Mega – OPEN κ.ο.κ.

Η σύγκρουση πρωτεύουσας – συμπρωτεύουσας είναι κάτι πολύ βαθύτερο που υποβόσκει εδώ και δεκαετίες και η ενδυνάμωση του ΠΑΟΚ τα τελευταία χρόνια με την ταυτόχρονη ανάδειξη του Ιβάν Σαββίδη ως αντίπαλο δέος στα κέντρα εξουσίας των Αθηνών απλά έφερε πιο καθαρά στην επιφάνεια την σύγκρουση δύο κόσμων.

Μπορεί λοιπόν ένα πέναλτι ή ένα γκολ σε θέση οφσάιντ να γίνει αφορμή για ένα εμφύλιο πόλεμο και χωριστεί η Ελλάδα στα δύο; 

Η απάντηση είναι ναι, γιατί ένα γκολ ή ένα χέρι από μόνο του σε ένα ποδοσφαιρικό ντέρμπυ είναι ανούσιο. Όλα αυτά όμως που χτίζονται εδώ και χρόνια, η γιγάντωση δύο υπερσυγκεντρωτικών και συγκρουόμενων κέντρων εξουσίας Βορρά και Νότου μπορεί να οδηγήσει «την Ελλάδα να χωριστεί στα δύο» όπως δήλωσε ένα πανό στην Θεσσαλονίκη.

Ας ελπίσουμε η ένταση να διοχετευθεί αλλού και η σύγκρουση που σιγοβράζει, να αποσυμπιεστεί, γιατί όλα τα κακά συνήθως ξεκινούν… διά ασήμαντον αφορμή!

Άριστα 2020!

arista 20

Οι ευχές για την νέα χρονιά καλό είναι να μην βασίζονται σε αόριστες εκκλήσεις στις δυνάμεις του σύμπαντος, την τύχη και τον Θεό, αλλά να εμπεριέχουν την δική μας ενεργή συμμετοχή για την βελτίωση των ζωών όλων μας.

Η χάραξη ενός καλύτερου μέλλοντος δεν μπορεί να γίνει μόνο με το «Συν Αθηνά», αλλά είναι απαραίτητο και το «χείρα κίνει» (no naughty thoughts).

Ας ευχηθούμε λοιπόν για την νέα δεκαετία που μόλις ξεκίνησε να λάβουμε όλοι στον έλεγχο της ζωής «άριστα 20».

Άριστα στην προσπάθεια, στην επιμονή, στην έγνοια για τον συνάνθρωπο, στους τρόπους, στην ευγένεια, σε όλα!

Εύχομαι σε όλους… Άριστα 2020!