Ο έχων δύο χιτώνας…

Ο χιονιάς έκανε την εμφάνιση του στην Αθήνα, αλλά το τοπίο στην πρωτεύουσα δεν είναι και τόσο ειδυλλιακό… Αρκετοί επιθυμούν να βλέπουν τις νιφάδες να πέφτουν και να παίζουν χιονοπόλεμο, αλλά για κάποιους άλλους συνανθρώπους μας το πολικό ψύχος θέτει σε επικινδυνότητα την διαβίωσή τους. Μπορεί να ακούγεται παράδοξο, αλλά η τραγική πραγματικότητα είναι ότι στην τροϊκανή Ελλάδα του 2012 που στενάζει υπό το βάρος του Μνημονίου, της ξενοκρατίας και των διεθνών τοκογλύφων υπάρχουν άνθρωποι που αυτήν την στιγμή είναι άστεγοι. Και δεν είναι ένας και δύο, αλλά πάνω από 20.000!Μπορεί κάποιοι από μας απλά να στενοχωριούνται και να συμπάσχουν για τους αναξιοπαθούντες συμπατριώτες μας, αλλά η αλήθεια είναι ότι κανένας, μα ΚΑΝΕΝΑΣ -συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντος- δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει το μέγεθος των παθών των αστέγων. Το να μην έχει κάποιος ένα σπίτι, μια στέγη για να προστατευτεί από το κρύο δεν είναι απλά μια δοκιμασία. Είναι ένα ανείπωτο μαρτύριο!

Επειδή σε κάποιους αυτό το κείμενο θα φανεί ενοχλητικό, ένα ράπισμα στην ραθυμία και τον εγωισμό τους, καλύτερα θα ήταν να μην συνεχίζουν να διαβάζουν.

Γιατί η πικρή αλήθεια είναι ότι όλοι μας ευθυνόμαστε για την κατάσταση των δύσμοιρων συνανθρώπων μας. Πολύ απλά, από την στιγμή που έχουμε ένα κρεβάτι, μια κουβέρτα και θέρμανση, την στερούμε από κάποιον άλλο. Γιατί εμείς να έχουμε στέγη και ένα χιλιόμετρο παραδίπλα, στο κέντρο των Αθηνών, κάποιοι να παλεύουν με χαρτόκουτα και βρώμικες κουβέρτες να προστατευτούν; Τι λάθος έχουν κάνει αυτοί και κυρίως τι καλό και σωστό έχουμε κάνει όλοι εμείς, για να δικαιούμαστε αυτήν την πολυτέλεια. Φταίνε, δηλαδή, μόνο οι ξεπουλημένοι πολιτικοί που έφεραν την ελληνική κοινωνία σε αυτήν κατάντια ή όλοι μας που τους επιτρέψαμε να το κάνουν; Σε ποιον πάει το ανάθεμα;
Με τι ψυχή, με τι ανθρωπιά περνά κάποιος αδιάφορα δίπλα από έναν άστεγο και πάει μετά μες στην αναισθησία του να κοιμηθεί στο απαλό και ζεστό του κρεβάτι; Όλους αυτούς που τους «πηρουνιάζει» ο χιονιάς και σιγοσβήνουν σαν κεράκια μες στο κρύο, μάνα δεν τους γέννησε; Τι κάνει εμάς «ανώτερους» κι αυτούς «κατώτερους»; Πως μπορείτε να κοιμάστε, όταν δίπλα σας άνθρωποι πεθαίνουν; Όποιος έχει ελάχιστη συμπόνια και πράγματι συμπάσχει με τους αστέγους, ας προσπαθήσει να κοιμηθεί απόψε με το παράθυρο ανοιχτό. Το κρύο θα τον ενοχλήσει λιγότερο από τις ενοχές…

Θεόδωρος – Νεκτάριος Ζούμπος

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/02/blog-post_01.html#ixzz1lEhpMnrR

Advertisements

About zoubosteo

Δημοσιογράφος γεννήθηκα, δημοσιογράφος θέλουν να πεθάνω!

Posted on Φεβρουαρίου 2, 2012, in Άποψη, Κοινωνία and tagged , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Κάποιο σχόλιο;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: