Αφιερωμένο σε μένα

Και η μεγάλη στιγμή έφτασε. Αυτήν την στιγμή παντρεύομαι. Να μου ζήσω και βίον ανθόσπαρτον. Μου αφιερώνω ένα σατυρικό κείμενο, το οποίο είχα γράψει πριν 5 χρόνια για τον παιδικό μου φίλο που παντρεύτηκε. Τώρα είναι η σειρά μου…

Ησαΐα, so you think you can dance?

«Δεν παντρεύομαι, δεν παντρεύομαι, εγώ δεν σοβαρεύομαι»! Αυτό βρίσκεται στα χείλη κάθε ελεύθερου ανθρώπου, γιατί ως γνωστό «όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά». Πολλοί αμπελοφιλόσοφοι έχουν ασχοληθεί με τους λόγους που οδηγούν το άρρεν και το θήλυ εις γάμον κοινωνία και κυρίως με τα όσα ευτράπελα ή τραγικά ακολουθούν μετά. Η σημερινή γαμήλια P.IN. θα ασχοληθεί με το γνωστό δηκτικό τρόπο με τα βάσανα που επιφέρει η γυναίκα στη ζωή μας, τις ενοχλητικές ετοιμασίες και διαδικασίες της γαμήλιας τελετής και με τις πιθανές λύσεις του προβλήματος που εννοείται ότι δεν υπάρχουν. Γιατί από την εφορία μπορεί και να γλυτώσεις, από τη γυναίκα, όμως, όχι! Σε ακολουθεί μέχρι το θάνατο και αν μπορούσε εις τους αιώνας των αιώνων!
Ο λόγος για τον γάμο, λοιπόν, ή αλλιώς την παντρειά. Σημειωτέον ότι ο άντρας δεν παντρεύεται. Η γυναίκα υπό – αντρεύεται, τίθεται δηλαδή υπό την προστασία ενός άντρα. Ο άντρας νυμφεύεται ή αλλιώς γ..έται, εξαιτίας του γάμου δηλαδή. Ο άντρας παντρεύεται μόνο στην περίπτωση που βρίσκεται στο Άμστερνταμ ντυμένος νυφούλα και θέλει να ενώσει τη ζωή του με το αγόρι των ονείρων του. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις που κάθε άντρας αποφασίζει οικειοθελώς ή όχι να υποφέρει ισοβίως το βασανιστήριο του γάμου, το κάνει εν γνώσει του ότι η γυναίκα παραμένει διαχρονικά ένα από τα τρία δεινά της ανθρωπότητας. Το «πυρ, γυνή και θάλασσα» δεν ειπώθηκε τυχαία. Από τα τρία εννοείται ότι το πιο καταστροφικό είναι η γυναίκα, γιατί η φωτιά σβήνει, η θάλασσα καταλαγιάζει, η άτιμη η γυναίκα όμως ποτέ δεν πεθαίνει! Το πολύ – πολύ να μείνει χήρα…
Η γυναίκα από τότε που εμφανίστηκε σε αυτόν τον μάταιο κόσμο είναι υπεύθυνη για όλα τα κακά της μοίρας μας. Άλλωστε, τι καλό μπορούσε να πλαστεί από το πλευρό του Αδάμ; Ας έβαζε ο Πανάγαθος τουλάχιστον και λίγο μυαλό! Από την Εύα, λοιπόν, φάνηκε ποιος θα είναι ο σκοπός της γυναίκας στην παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας. Η καταστροφή! Το ότι εξαιτίας της Εύας, του μήλου και του όφεως εκδιώχθηκε το ανθρώπινο γένος δια παντός κι ανεπιστρεπτί από τον κήπο της Εδέμ είναι το πιο ατράνταχτό μου επιχείρημα. Αφού λοιπόν ξέρουμε τι εστί η γυνή, γιατί άραγε αποφασίζουμε να φορέσουμε την αγχόνη; Η απάντηση είναι απλή. Έρωτας ή αλλιώς βλακεία.
Ο έρωτας είναι μια ψυχοσωματική ασθένεια, η οποία πλήττει μεγάλο μέρος του αντρικού πληθυσμού. Ο αρχαίος κυνικός φιλόσοφος Διογένης είχε περιγράψει χαρακτηριστικά το συγκεκριμένο φαινόμενο με το γνωμικό «Θρίξ αιδοίου και ναύν σύρει». Για αυτό, όταν βλέπετε καράβι στο βουνό, να ξέρετε τι το έχει ρυμουλκήσει. Η βλακεία του άντρα, τώρα, έγκειται και στο γεγονός ότι επιλέγει να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του με μια συγκεκριμένη γυναίκα, παρόλο που όποια και να διαλέξει, τα ίδια δεινά θα υποφέρει. Εξάλλου, είναι γνωστό ότι «λυχνίας σβησθείσης πάσα γυνή ομοία».

Το γεγονός ότι κάθε γυναίκα είναι ένα εξολοθρευτικό τσουνάμι με τα ίδια αποτελέσματα όπως όλες οι άλλες, το είχε αντιληφθεί κι ο Νίκος Καζαντζάκης. Ο μεγάλος Έλληνας συγγραφέας που «δεν ήλπιζε σε τίποτα, δεν φοβόταν τίποτα και ήταν ελεύθερος», έβαλε στον «Τελευταίο Πειρασμό» τον Σατανά απευθυνόμενος προς τον απογοητευμένο Χριστό να του λέει: «Η γυναίκα είναι μία». Με αυτή τη φράση εννοούσε ότι εφόσον γίνει το λάθος και ο άντρας επιλέξει να πάει είτε με μία γυναίκα είτε με πολλές, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Πανωλεθρία!
Το επιστέγασμα της συμφοράς, η ταφόπλακα του ευ ζήν είναι ο γάμος ή αλλιώς η κρεμάλα. Ο άντρας δε φτάνει που πάει στο εκτελεστικό απόσπασμα, πρέπει και να ακονίσει το γιαταγάνι του δήμιού του. Πρέπει να κάνει δηλαδή όλες τις απαραίτητες ετοιμασίες για τη βραδιά της απώλειάς του. Να κλείσει την εκκλησία, να βρει τον παπά (που θα τον ..θάψει), να βγάλει τα χαρτιά, να κανονίσει το κέντρο και τα άτομα, να βρει τον κουμπάρο, να στείλει τα προσκλητήρια, να ράψει το κοστούμι και να …ξυριστεί. Ο δύσμοιρος ανήρ λίγο πριν τον επιθανάτιο ρόγχο είναι αναγκασμένος να ανέβει τον Γολγοθά της προετοιμασίας του γάμου και να τα ετοιμάσει όλα τέλεια, επειδή η συγκεκριμένη μέρα είναι η πιο σημαντική κι ευτυχισμένη μέρα της μέλλουσας συζύγου του. Τον γαμπρό τον ρώτησε κανείς πως νιώθει; Δεν νομίζω να είναι και στα καλύτερα του. Μάλλον στην κηδεία του πάει, γι’ αυτό και όλοι οι γαμπροί φοράνε μαύρα. Πέρα από αυτό ο μέλλων σύζυγος υπόκειται και την χλεύη όλων των ελεύθερων φίλων του. Σε κάποια μέρη μάλιστα π.χ. στη Σάμο ο γαμπρός υπόκειται σε σειρά βασανιστηρίων από τους φίλους του πριν τη γαμήλια τελετή, με κορυφαίο όλων τις καρπαζιές που μαζεύει στην εκκλησία κατά τη διάρκεια του χορού του Ησαΐα. Το μόνο καλό που υπάρχει στην όλη διαδικασία είναι το bachelor party, που κι αυτό γίνεται μόνο και μόνο, για να του χρυσώσουν το χάπι – end.
Αφού συμβαίνουν όλα αυτά, λοιπόν, γιατί επιμένουμε να παντρευόμαστε; Είμαστε ηλίθιοι ή μαζοχιστές; Η απάντηση είναι απλή. Η γυναίκα είναι σαν τη ζωή. Και με τα χίλια βάσανα, πάλι γλυκιά είναι. Εξάλλου, ο άντρας ξέρει πολύ καλά ότι «ο ελεύθερος ζει σαν άνθρωπος και πεθαίνει σαν σκύλος, ενώ ο παντρεμένος ζει σαν σκύλος και πεθαίνει σαν άνθρωπος». Καλά στερνά, λοιπόν!

Υ.Γ. Αφιερωμένο στον παιδικό φίλο Μήτσο που πέρσι τέτοια μέρα κρεμάστηκε νωρίς!

Advertisements

About zoubosteo

Δημοσιογράφος γεννήθηκα, δημοσιογράφος θέλουν να πεθάνω!

Posted on Οκτώβριος 29, 2011, in Άποψη, Σατυρικά and tagged , , . Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. Φιλαράκι να ζήσετε ευτυχισμένοι!

Κάποιο σχόλιο;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: